dinsdag in week 5 door het jaar

Van vorm naar relatie

Tekst overweging: Kris

Beide lezingen draaien rond de plaats van God in het religieuze leven. In de eerste lezing klinkt een diep besef dat God zich niet laat opsluiten in een heilige plaats, hoe waardevol die ook is. In het evangelie wordt duidelijk dat God zich evenmin laat vastleggen in menselijke regels en tradities wanneer die het hart niet raken. In beide gevallen gaat het om een verschuiving van het uiterlijke naar het innerlijke: van gebouw naar gebed, van ritueel naar hart, van vorm naar relatie. Ware eredienst vraagt om openheid, trouw en barmhartigheid, en wordt zichtbaar waar het innerlijke ook vorm krijgt in het leven.

Het gebed van Salomo bij de inwijding van de tempel is doordrongen van verwondering. Hij erkent de grootheid van God, die zelfs de hemel niet kan omvatten. Tegelijk durft hij God aan te spreken als nabij en luisterend. De tempel wordt zo geen plaats waar God wordt vastgezet, maar een ruimte waar mensen zich tot Hem wenden. Salomo bidt om aandacht, om gehoor en om vergeving. Daarmee maakt hij duidelijk dat eredienst gaat over een open houding van afhankelijkheid waarbij de relatie tussen God en zijn volk staat centraal staat. En niet het gebouw.

Diezelfde beweging klinkt door in het evangelie, waar Jezus scherp reageert op de farizeeën en schriftgeleerden. Hun zorg voor tradities heeft zich losgemaakt van de kern waarvoor die tradities ooit bedoeld waren. Door een religieuze regel rond korban, waarbij bezit als offergave voor God wordt bestempeld, kan zorg voor ouders worden ontlopen, terwijl men zich toch vroom waant. Jezus ontmaskert dit als een ernstige ontsporing. Gods gebod raakt altijd het concrete leven, juist daar waar verantwoordelijkheid en zorg gevraagd worden. Waar geloof geen gestalte krijgt in trouw en nabijheid, verliest ook de religieuze praktijk haar waarheid.

Beide lezingen houden ons een spiegel voor. Ze confronteren ons met de vraag of ons geloof werkelijk het hart raakt én doorwerkt in onze omgang met mensen. De Kerk, met haar gebouwen, haar liturgie en haar traditie, krijgt pas betekenis wanneer zij een levende ruimte blijft van godsontmoeting, viering en gemeenschap, waar mensen samenkomen rond Woord en Brood en zich laten zenden in het leven van alledag. Waar het geloof wortel mag schieten in het hart, kan het uitgroeien tot een levenshouding die zichtbaar wordt in zorg, verantwoordelijkheid en liefdevolle trouw.

Laten we bidden

Heer,
U laat zich vinden
door wie U zoekt met een open hart.
Leer ons U niet vast te zetten
in vormen of woorden,
maar ontvankelijk te blijven
voor uw levende aanwezigheid.
Laat ons gebed en ons leven één worden,
zodat uw nabijheid
zichtbaar wordt in wat wij doen.
Groeiend in U.
Amen.

Geliefde mensen, moge de verbinding tussen geloof en leven ons maken tot mensen die uw liefde belichamen.
Een toegewijde dinsdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Merk je soms in jezelf dat geloof en leven niet altijd samenvallen? Dat je een kloof ervaart tussen wat je gelooft en waar je voor staat, en je concrete omgang met mensen? Wat zou hiervan aan de oorsprong kunnen liggen? Welke neigingen of innerlijke bewegingen belemmeren in jouw leven de eenheid tussen geloof en handelen? Ben je bereid dit alles biddend toe te vertrouwen aan de Heer, in nederigheid vragend om ontferming en genezing?