donderdag na aswoensdag

Kies voor het leven

Tekst overweging: Kris

‘U staat voor de keuze tussen leven en dood, tussen zegen en vloek. Kies voor het leven.’ Deze woorden klinken op het einde van het boek Deuteronomium, wanneer Mozes het volk toespreekt vlak vóór het de Jordaan overtrekt. Na een lange woestijntijd staat Israël op de drempel van het land dat God beloofd heeft. Het verbond is vernieuwd, de geboden zijn voorgehouden, en nu wordt alles samengebald in één indringende oproep. Het volk moet kiezen welke weg het zal gaan.

Dezelfde keuze wordt ons vandaag opnieuw voorgehouden, aan ons persoonlijk, aan de Kerk en aan de hele mensheid wereldwijd. De woorden van Mozes raken aan ons dagelijkse bestaan. In grote beslissingen, maar evenzeer in kleine keuzes die nauwelijks zichtbaar zijn, speelt dezelfde vraag: kies je voor wat leven geeft, of kies je voor de dood?

Kiezen voor de dood betekent: op dat moment Gods wil naast je neerleggen of halfslachtig volgen. Het betekent niet liefhebben waar je kunt liefhebben. Het betekent geen vergeving schenken terwijl je weet dat ze mogelijk is. Het betekent geen vriendelijk woord spreken terwijl de ander daar eigenlijk recht op heeft. Het betekent iemand bewust ontwijken, terwijl je diep vanbinnen aanvoelt dat je juist naar hem of haar toe zou moeten gaan. Het betekent het gebed uitstellen of haastig afwerken, terwijl je hart eigenlijk verlangt naar stilte bij de Heer. Het kan ook betekenen dat je je zonder onderscheid laat meevoeren door de vele prikkels van het kleine scherm, terwijl je weet dat ze je innerlijk leeg achterlaten. Soms is de keuze voor het leven juist de keuze om afstand te nemen, om ruimte te maken voor wat werkelijk voedt. Ieder van ons kan een lijst maken van wat ons afleidt van het echte leven. De vraag blijft: waarvoor kiezen wij?

Zowel het ‘leven’ als de ‘dood’ komen dagelijks op ons af, beide met de uitnodiging: volg mij. Jezus spreekt elders over twee wegen: het brede pad dat naar de ondergang leidt en het smalle pad dat naar het leven voert (vgl. Mt 7, 13-14). Het brede pad is aantrekkelijk en zichtbaar, het vraagt weinig inspanning en belooft onmiddellijke voldoening. Het smalle pad vraagt meer. Het is de weg van de liefde die zichzelf schenkt. Het is de weg die leven wekt in de ander en in onszelf. Het is de weg van overgave aan de Heer, die ons van binnenuit wil leiden. Het is de weg van het kruis, van liefde opnemen en gaan, van verlies dat uitloopt op overvloed.

Het evangelie van vandaag verwoordt die weg: ‘Wie achter Mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen en dagelijks zijn kruis op zich nemen en Mij volgen. Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen; maar wie zijn leven verliest omwille van Mij, zal het behouden. Wat heeft een mens eraan als hij de hele wereld wint, maar zichzelf verliest of schaadt?’ Hier krijgt het woord “leven” zijn volle diepte. Leven is deelname aan de paasweg van Christus, aan zijn weg door lijden heen naar verrijzenis. Het gaat om navolging van de Heer, om een bestaan dat met Hem verbonden is. Hij woont in ons en wil ons - gestuwd door de Geest - van binnenuit bezielen. Vanuit die inwoning en onze overgave aan Hem wordt de weg van de liefde mogelijk. Hij schenkt de genade om te gaan waar wij uit onszelf zouden terugdeinzen.

Jezelf verloochenen betekent niet dat je jezelf klein of waardeloos zou achten. Het betekent dat je afstand neemt van het oppervlakkige ik dat leeft voor applaus en bevestiging, dat zich laat leiden door macht of bezitsdrang. Dat ik mag sterven. Wat mag groeien, is het diepere ik dat door God is geschapen naar zijn beeld en gelijkenis (vgl. Gen 1, 27). Dat ware ik komt tot bloei in de liefde, in waarheid, in overgave.

Jezus spreekt over het dagelijks opnemen van het kruis. Het gaat om elke dag, om gewone momenten, zowel om situaties waar het liefhebben ons goed uitkomt als om momenten waarop liefhebben veel vraagt. Vaak krijgt juist daar de liefde haar volle diepte. Het gaat om het opnemen van het kruis, het kruis van Pasen, het kruis dat naar leven leidt.

Dagelijks staan we voor de keuze tussen leven en dood. Laten we kiezen voor het leven. Laat ons vandaag, in het kleine en in het grote, heel bewust die weg gaan, in en met de Heer, vertrouwend dat wie met Hem sterft ook met Hem zal leven.

Laten we bidden

Heer Jezus,
U kent ons hart.
U weet hoe vaak wij twijfelen
tussen wat gemakkelijk is
en wat liefde vraagt.
Leg uw hand in de onze
wanneer wij aarzelen.
Geef ons de kracht
om te kiezen voor wat leven brengt.
Moge uw Geest ons van binnenuit bezielen
zodat wij in U en met U
de weg van de liefde mogen gaan.
Om deze genade bidden wij U,
vandaag en alle dagen van ons leven.
Amen.

Geliefde mensen, moge ons dagelijks handelen meer en meer gevormd worden door de gezindheid van Christus.
Een toegewijde donderdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Het is des mensen dat wij niet altijd consequent de weg van de liefde kiezen. En toch: kun je vermoeden wat er kan gebeuren wanneer wij het wél doen? Niet alleen groeit er dan een diepe innerlijke vrede, het besef dat wij in Gods wil staan, maar ook wordt God zelf zichtbaar in de concrete situatie waarin wij voor de liefde kiezen.