woensdag in week 5 door het jaar

Leven van binnenuit

Tekst overweging: Kris

Gisteren stonden we stil bij de nood aan samenhang tussen geloof en leven, bij de vraag of wat wij belijden ook werkelijk gestalte krijgt in de manier waarop wij leven. Het ging over harmonie, over een geloof dat niet opgesloten blijft in woorden of rituelen, maar doorwerkt in keuzes, relaties en verantwoordelijkheden. Het evangelie van vandaag zet die lijn verder en scherpt haar zelfs aan. Jezus legt de vinger op de eenheid tussen binnenkant en buitenkant, tussen het hart van de mens en wat zichtbaar wordt in zijn leven. Een zuiver hart werkt door in woorden, keuzes en daden.

Toch ervaren we hoe broos die eenheid is. Ook met de beste intenties merken we dat onze buitenkant soms minder schoon oogt dan we zouden wensen. Dan is de verleiding groot om verklaringen te zoeken buiten onszelf: bij omstandigheden, bij mensen die ons hebben gekwetst, bij invloeden uit het verleden, bij opvoeding of omgeving. De psychologie leert ons terecht dat zulke factoren een grote rol spelen in wie wij geworden zijn. Tegelijk laat Jezus vandaag horen dat dit niet het hele verhaal is. Hij spreekt ook over eigen verantwoordelijkheid, over het hart als de plaats waar gedachten groeien en keuzes worden voorbereid.

Jezus somt op wat uit het innerlijk kan voortkomen: slechte gedachten, ontrouw, diefstal, geweld, hebzucht, bedrog, afgunst, hoogmoed, dwaasheid. Het zijn houdingen die hun oorsprong vinden in het hart van de mens. Jezus' woord nodigt uit tot eerlijkheid zonder uitvluchten. Het leven wordt niet alleen gevormd door wat ons overkomt, maar ook door wat wij toelaten, koesteren of laten groeien in ons hart.

Daarom is het zo belangrijk aandacht te hebben voor die binnenkant. Het hart vraagt voeding, richting en vorming. Wie zich voedt met de Heer, met zijn Woord, met de sacramenten, met persoonlijk en gemeenschappelijk gebed, met de liturgie, met zorg voor wat broos is in de wereld, met liefde los van eigenbelang, laat zich van binnenuit leiden door een andere inspiratie, die we gerust de heilige Geest mogen noemen. Leven vanuit die stuwing, leven vanuit de Heer, biedt richting en bescherming. Dat neemt niet weg dat keuzes moeite kunnen vragen en dat falen mogelijk blijft. Vallen en opstaan hoort bij het leven en, zoals we weten, is dit voor Jezus geen reden om zijn weg met ons niet verder te gaan. Vandaag gaat het erover dat leven in de Heer ons niet alleen behoedt voor onzuiver gedrag, maar ook voor de neiging ons gedrag te rechtvaardigen door de verantwoordelijkheid te schuiven op wat van buiten naar ons toekomt.

Wie leeft vanuit God werkt aanstekelijk in de wereld. Dat zien we vandaag in de eerste lezing, waar de koningin van Seba wordt aangetrokken door de toen nog reine levenswandel van Salomo. Zijn innerlijke gerichtheid op God was zichtbaar in zijn leven en zette anderen in beweging. Geloof dat leeft wekt verlangen en opent wegen van ontmoeting. Dit is een belangrijke levenswijsheid voor de gelovige mens persoonlijk en voor de Kerk: een consequente geloofsbeleving is niet alleen een sterk getuigenis, maar wekt ook verlangen bij de ander. Doen van waaruit je zegt te leven; dat is geloofwaardig en schept ruimte voor het ‘kom en zie’.

Wat we vandaag mogen onthouden is dat ons hart de plaats is van verantwoordelijkheid en van hoop. Wie waakt over de schoonheid van het hart toont iets van Gods goedheid en liefde voor de mensheid.

Laten we bidden

Heer Jezus,
voed ons met uw Woord
en met uw levengevende aanwezigheid.
Leer ons te leven van binnenuit,
opdat onze woorden en daden
dragers mogen zijn van uw goedheid.
Groeiend in U.
Amen.

Geliefde mensen, moge Gods nabijheid ons van binnenuit vormen en ons leven tot een teken van hoop maken in deze vaak donkere wereld.
Een lichtende woensdag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Voel je wel eens de neiging om je te verschuilen achter je verleden of kwetsuren om je gedrag te verklaren? Het is waar dat we gevormd zijn door onze geschiedenis en onze omgeving, maar dragen tegelijk verantwoordelijkheid voor wie we vandaag zijn en hoe we handelen. Hoe gaan we met die verantwoordelijkheid om?